|
پنجره های وامانده | ||
|
ﻣﺮﺍﺳﻴﺮﺷﺮﺍﺑﻲ ﺑﺪﻫﻴﺪ ﻣﺴﺖ ﻭﻣﺴﺖ ﺍﺯﻫﻤﻪ ﺟﺎﺣﺎﻝ ﺧﺮﺍﺑﻲ ﺑﺪﻫﻴﺪ ﺑﻌﺪﻏﺴﻠﻢ ﻭﺳﻂ ﺳﻴﻨﻪ ﻣﻦ ﭼﺎﻙ ﺯﻧﻴﺪ ﺍﻧﺪﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﻣﻦ ﻳﻚ ﻗﻠﻢ ﺗﺎﻙ ﺯﻧﻴﺪ ﻫﺮﻛﻪ ﺷﻴﻮﻥ ﻛﻨﺪﺍﺯﺩﻭﺭﻭﺑﺮﻡ ﺩﻭﺭﻛﻨﻴﺪ ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻣﺴﺖ ﻭﺧﺮﺍﺏ ﺍﺯﻣﻲ ﺍﻧﮕﻮﺭﻛﻨﻴﺪ ﺑﺮﻣﺰﺍﺭﻡ ﻣﮕﺬﺍﺭﻳﺪ ﺑﻴﺎﻳﺪﻭﺍﻋﻆ ﭘﻴﺮﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪﻏﺰﻟﻲ ﺍﺯﺣﺎﻓﻆ ﺑﺮﺳﺮﺑﺎﻟﻴﻦ ﻣﻦ ﺩﻑ ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺷﺎﻫﺪﻱ ﺭﻗﺺ ﻛﻨﺪﺟﻤﻠﻪ ﺷﻤﺎﻛﻒ ﺑﺰﻧﻴﺪ ﺭﻭﻱ ﻗﺒﺮﻡ ﺑﻨﻮﺳﻴﺪﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺑﺮﻓﺖ ﺁﻥ ﺟﮕﺮﺳﻮﺧﺘﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯﺍﻳﻦ ﺩﺍﺭﺑﺮﻓﺖ من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو ور ازین بیخبری رنج مبر هیچ مگو دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو گفتم ای عشق من از چیز دگر می ترسم گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد در ره دل چه لطیفست سفر هیچ مگو گفتم این روی فرشته است عجب یا بشر است گفت این غیر فرشته است و بشر هیچ مگو ای نشسته تو درین خانه پر نقش و خیال خیز ازین خانه برو رخت ببر هیچ مگو گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو
سر كلاس ادبیات معلم گفت :
فعل رفتن رو صرف كن گفتم : رفتم ...رفتی ...رفت ساكت می شوم ، می خندم ، ولی خنده ام تلخ می شود معلم داد می زند : خوب بعد ؟ ادامه بده و من می گویم : رفت ...رفت ...رفت رفت و دلم شكست ...غم رو دلم نشست
رفت و شادیم مُرد ... شور و نشاط رو از دلم برد رفت ...رفت ...رفت و من می خندم و می گویم : خنده تلخ من از گریه غم انگیز تر است كارم از گریه گذشته كه به آن می خندم عشق یعنی با غم الفت داشتن سوختن با درد نسبت داشتن عشق دریک جمله یعنی انتظار انتظار روز رجـــعت داشتن عشق یعنی مستی و دیوانگی عشق یعنی در جهان بیگانگی عشق یعنی شب نخفتن تا سحر عشق یعنی سجده ها با چشمان تر عشق یعنی سر به در آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن عشق یعنی در جهان رسوا شدن عشق یعنی مست و بی پروا شدن عشق یعنی سوختن یا ساختــن عشق یعنی زندگی را باختن عشق یعنی انتـــظار و انتـــظار عشق یعنی هرچه بینی عکس یار عشق یعنی دیـده بر در دوختـن عشق یعنی در فراقش سوختن عشق یعنی لحظه های التهاب عشق یعنی لحظه های ناب ناب عشق یعنی با پرستو پر زدن عشق یعنی آب بر آذر زدن عشق یعنی سوز نی آه شبان عشق یعنی معنی رنگین کمان عشق یعنی با گلی گفتن سخن عشق یعنی خون لاله برچمن عشق یعنی شعله بر خرمن زدن عشق یعنی رسم و دل برهم زدن عشق یعنی یک تیمم یک نماز عشق یعنی عالمی راز و نیاز عشق یعنی چون محمد پا به راه عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه عشق یعنی بیستون کندن به دست عشق یعنی زاهد اما بت پرست عشق یعنی همچومن شیدا شدن عشق یعنی قلــه و دریا شدن عشق یعنی یک شقایق غرق خون عشق یعنی درد ومحنت دردرون عشق یعنی یک تبلور یک سرود عشق یعنی یک سلام و یک درود عشق یعنی جام لبریز از شراب عشق یعنی تشنگی یعنی سراب عشق یعنی حسرت شبهای گرم عشق یعنی یاد یک رویای نرم عشق یعنی غرقه گشتن در سراب عشق یعنی حلقه های بی حساب عشق یعنی تا ابد بی سرنوشت عشق یعنی آخــرخط بهـشــت عشق یعنی گم شدن در لحظه ها عشق یعنی آبـی بی انتـــها عشق یعنی زرد تنها و غریب عشق یعنی سرخی ظاهر فریب عشق یعنی تکیه بر بازوی باد عشق یعنی حسرتت پاینده باد عشق یعنی هرزمان تنها شنیدن نام او عشق یعنی هرچه گفتن هرچه کردن بهراو
برای تو می نویسم برای تو عزیز ترینم
می خواهم بگم نمی تونم ناراحتی تو را ببینم اما نمی دونم چطوری!
من به تو علاقمندم دوست دارم با تو بخندم دوست دارم که این چشامو باتو رو دنیا ببندم
من شبها ستاره هارو توی چشمات می شمارم خودمو به دست گریه روی شونه ات می سپارم
گریه هام از سر شوقه شوق این احساس زیبا دلخوشی به با تو بودن کارمه هر شب همین جا
زیر خاكستر ذهنم باقی ست آتشی سركش و سوزنده هنوز یادگاری ست ز عشقی سوزان كه بود گرم و فروزنده هنوز عشقی آنگونه كه بنیان مرا سوخت از ریشه و خاكستر كرد غرق درحیرتم از اینكه چرا مانده ام زنده هنوز گاهگاهی كه دلم می گیرد پیش خود می گویم آن كه جانم را سوخت یاد می آرد از این بنده هنوز سخت جانی را ببین كه نمردم از هجر مرگ صد بار به از بی تو بودن باشد گفتم از عشق تو من خواهم مرد چون نمردم هستم پیش چشمان تو شرمنده هنوز گرچه از فرط غرور بعد تو لیك پس از آنهمه سال كس ندیده به لبم خنده هنوز گفته بودند كه از دل برود یار چو از دیده برفت سالها هست كه از دیده ی من رفتی لیك دلم از مهر تو آكنده هنوز دفتر عمر مرا دست ایام ورقها زده است زیر بار غم عشق قامتم خم شد و پشتم بشكست در خیالم اما همچنان روز نخست تویی آن قامت بالنده هنوز در قمار غم عشق دل من بردی و با دست تهی منم آن عاشق بازنده هنوز آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش گر كه گورم بشكافند عیان می بینند زیر خاكستر جسمم باقی است آتشی سركش و سوزنده هنوز ... یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید : آیا میتوانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟ برخی ازدانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند « با هم بودن در تحمل رنجها ولذت بردن از خوشبختی » را راه بیان عشق می دانند. در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند... یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود. رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد... همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرارکرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند... داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد. اما پسرپرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریادمی زد؟ بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است! پسرجواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که : عزیزم ، تو بهترین مونس من بودی. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود... قطره های اشک، صورت پسر را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان میدانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار میکند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد واورا نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود آنکه می گوید دوستت دارم ای کاش عشق را هزار کاکلی شاد عشق را ای کاش زبان سخن بود آنکه می گوید دوستت دارم ای کاش عشق را زبان سخن بود هزار آفتاب خندان در خرام توست عشق را ای کاش زبان سخن بود (احمد شاملو) زیر آسمان دلتنگی خانه ای دارم كه خورشیدش همیشه در حال غروب است خانه ی من تك اتاق است وتمام لحظاتم را در آن اتاق می گذرانم پنجره اش به روی انتظار باز می شود و پرده هایش از جنس فاصله هاست دیوار هایش به رنگ سیاه است و نوای سكوت فضای خانه ام را پر كرده تنها همخانه و همسایه ام گاهی به این اتاق می آید. زنگ در خانه ام صدای افتادن اشك از چشم منتظر است، هر چند كه در خانه ام همیشه قفل است وكلید خانه هم در دست اوست می گذرانم روزها را با نگاه از پشت پنجره و به تماشای انتظار می نشینم تا او مرا از این قفس آزاد كند كه كلید خانه ام در دستان اوست و او فقط می تواند باز كند این در بسته را امیدوارم كه همانند رهگذری از كنار خانه ام رد نشود ای دوست می گذری ازین کوچه نام خانه من تنهائیست
یکی را دوست دارم ولی او باور ندارد. کسی که با وجود اینکه قلبم را شکست ، اما هنوز هم در این قلب شکسته ام جا دارد ! |
||
